De groeiende aftermarket: verbruiksartikelen en e-bikeonderdelen

Terwijl de omzet van de Italiaanse fietsindustrie gleed van 3,2 miljard euro in 2022 naar ruwweg 2,5 miljard in 2025, met marges die over diezelfde twee jaar instortten van 7,6% naar 3,2%, bleef één segment in een relatief gestaag tempo omzetten: de fiets-aftermarket — alles wat na de fiets zelf wordt verkocht. Binnenbanden, buitenbanden, kettingen en remblokken blijven de ruggengraat van die markt, maar de echte groei komt vandaag van e-bikeonderdelen — motoren, accu's, speciale kettingbladen — en die herschrijft de inkoopprioriteiten voor zaken en werkplaatsen.

Waarom de aftermarket standhoudt wanneer de verkoop van nieuwe fietsen dat niet doet

De daling van de verkoop van nieuwe fietsen is inmiddels een goed gevestigde trend: van een piek van 2,01 miljoen stuks in het coronatijdperk (2020) daalde Italië naar 1,7 miljoen in 2022 (-10%), 1,36 miljoen in 2023 (-23%), en 1,303 miljoen in 2025 (-4%). Maar een wagenpark dat stopt met groeien op pandemiesnelheid betekent geen wagenpark dat stopt met rijden — het betekent meer fietsen die langer in gebruik blijven, wat zich vertaalt in een gestagere vraag naar onderdelen en verbruiksartikelen. Het is geen toeval dat servicewerk goed is voor 60 tot 90% van de omzet van een zaak en ruwweg 70% van de werkelijke winst: de vakpers merkte in 2026 op dat veel zaken zonder werkplaatsinkomsten kopje-onder zouden gaan. Zo'n 95% van de 4.000-plus speciaalzaken in Italië doet reparatiewerk, wat je vertelt dat de aftermarket geen nevenactiviteit is — het is de kern van het model.

E-bikes verschuiven het zwaartepunt van de aftermarket

Het cijfer dat hier het meeste telt, is de verschuiving in de verkoopmix: e-bikes gingen van ruwweg 10% van de Italiaanse markt in 2017 naar zo'n 20% vandaag, en in Duitsland hebben ze traditionele fietsen al ingehaald, tot 53% van de verkoop in 2024. Die verschuiving is nog scherper zichtbaar aan de reparatiekant: e-bikes maakten in 2024 ruwweg driekwart uit van de fietsen die de werkplaats binnenkwamen. Die verhouding kan door niemand die een zaak runt worden genegeerd, want ze verandert zowel wat er op de plank ligt als wat elke klus waard is — een motor of een accu gemeten in Wh is, in marge of in afhandelingscomplexiteit, niet vergelijkbaar met een binnenband, en het beheer van e-bikegaranties blijft, per 2026, de allergrootste operationele kopzorg voor serviceafdelingen.

De klassieke verbruiksartikelen hebben geen terrein verloren

Dat gezegd hebbende, zijn de traditionele bestsellers van de fiets-aftermarket nergens heen gegaan: binnenbanden, buitenbanden, kettingen en remblokken zijn nog steeds de snelst omlopende posten voor elke werkplaats, en genereren dagelijkse kasstroom zelfs wanneer de verkoop van nieuwe fietsen mat is. Dit zijn onderdelen met een lage eenheidswaarde en hoge frequentie, en dat is precies waarom hun voorraadbeheer zwaarder telt dan het lijkt. In 2022 werd ongeveer 40% van de onderdelen die Italiaanse zaken bestelden nooit geleverd, met levertijden voor onderdelen die opliepen tot 340 à 700 dagen — in sommige gevallen tot 24 maanden. Een werkplaats zonder reëel zicht op wat er daadwerkelijk op de plank ligt, loopt het risico op het slechtst denkbare moment zonder het meest basale onderdeel te zitten, en verliest zowel de klus als de klant.

Wat dit betekent voor het runnen van een werkplaats

Het lezen van de gegevens wijst op twee onderscheiden maar verbonden prioriteiten. Voor klassieke verbruiksartikelen is de uitdaging de omloopsnelheid: weten wat beweegt, hoe vaak, en zowel voorraadtekorten als kasgeld vastgezet in onderdelen die de plank nooit verlaten vermijden. Voor e-bikeonderdelen is de uitdaging anders — hogere eenheidswaarde, vaak merk- en motorspecifiek, met garantiecycli die nauwkeurig gevolgd moeten worden. Werkplaatsen die deze twee werelden op dezelfde manier behandelen — één ongedifferentieerd magazijn, één generiek klantdossier — laten aan beide kanten marge liggen. Klantrelaties zijn ook meer een discipline op zich geworden: in 2026 worden de klantwaarde over de levensduur en het verloop genoemd als goed voor wel 25-35% van de omzet bij een servicegericht bedrijf, en geautomatiseerde e-mailopvolging geldt nu als standaardpraktijk, geen nice-to-have.

Tegen die achtergrond is het hebben van een uniforme onderdelencatalogus en een klanthistorie die aan de daadwerkelijk uitgevoerde klussen is gekoppeld — in plaats van twee losgekoppelde systemen, een voor de voorraad en een voor de klantgegevens — wat de aftermarket verandert van dagelijkse kasstroom in een geplande bron van winst. Dat is het soort infrastructuur dat een platform als CrankPal, gebouwd voor werkplaatsen, in handen wil geven van de mensen die dit alles elke dag beheren.